Karadeniz’de yaz mevsimi geldiğinde yaylalar yeniden canlanır. Trabzon’un yüksek yaylalarında sabahlar genellikle sisli başlar. Gün daha tam aydınlanmadan köylerde hareket başlar; hayvanlar sağılır, taze sütler toplanır. Hakiki Trabzon tereyağının hikâyesi de bu sabahlarla birlikte başlar. Sağılan süt önce dinlenmeye bırakılır. Bir süre sonra sütün üzerinde kalın bir kaymak tabakası oluşur. Bu kaymak dikkatlice toplanır ve birkaç gün boyunca biriktirilir. Yeterli miktara ulaştığında ise tereyağı yapımının en önemli aşaması başlar. Trabzon’un birçok köyünde eskiden bu iş ahşap yayıklarla yapılırdı. Biriken kaymak yayığın içine konur ve uzun süre çalkalanır. Yayık sallandıkça kaymak yavaş yavaş ayrışmaya başlar. Önce küçük sarı parçalar oluşur, sonra bu parçalar birleşerek tereyağı halini alır. Bu işlem sabır ister; kıvamı tutturmak için deneyim gerekir. Oluşan tereyağı daha sonra soğuk suyla birkaç kez yıkanır. Bu işlem tereyağının içindeki ayranın temizlenmesini sağlar. Ardından tereyağı elde yoğrularak toparlanır ve isteğe göre hafif tuzlanır. Daha sonra kaplara basılarak serin yerde saklanır. Trabzon tereyağının kendine özgü kokusu ve aroması vardır. Bunun en önemli nedeni hayvanların beslendiği doğal yayla otlarıdır. Karadeniz yaylalarında yetişen çeşitli dağ çiçekleri, kekik ve otlar sütün lezzetini doğrudan etkiler. Bu yüzden iyi bir Trabzon tereyağında hem yoğun bir süt aroması hem de hafif bir yayla kokusu hissedilir. Bugün Trabzon tereyağı Türkiye’nin birçok yerine gönderiliyor. Ancak üreticiler için bu ürün sadece bir ticaret değildir. Tereyağı yapmak Karadeniz’de uzun yıllardır süren bir alışkanlıktır. Birçok kişi bu işi annesinden, büyükannesinden öğrenmiştir. Bu yüzden hakiki Trabzon tereyağı aslında sadece bir süt ürünü değil; yaylada başlayan emeğin, sabrın ve geleneksel üretim bilgisinin sofraya ulaşmış halidir.